¨ آرزوي پرواز
¨ آرزوي مادر
¨ آسايش بزرگان
¨ آشيان ويران
¨ آئين آينه
¨ احسان بي ثمر
¨ ارزش گوهر
¨ از يك غزل
¨ اشك يتيم
¨ امروز و فردا
¨ اميد و نوميدي
¨ اندوه فقر
¨ اي رنجبر
¨ اي گربه
¨ اي مرغك
¨ باد بروت
¨ بازي زندگي
¨ بام شكسته
¨ بلبل و مور
¨ برف و بوستان
¨ برگ گريزان
¨ بنفشه
¨ بهاي جواني
¨ بهاي نيكي
¨ بي آرزو
¨ بي پدر
¨ پايمال از
¨ پايه و ديوار
¨ پيام گل
¨ پيك پيري
¨ پيوند نور
¨ تاراج روزگار
¨ توانا و ناتوان
¨ توشه پژمردگي
¨ تهيدست
¨ تير و كمان
¨ تيره بخت
¨ تيمار خوار
¨ جامه ي حق
¨ جولاي خدا
¨ چند پند
¨ حديث مهر
¨ حقيقت و مجاز
¨ خاطر خشنود
¨ خوان كرم
¨ خون دل
¨ درخت بي بر
¨ درياي نور
¨ دزد خانه
¨ دزد و قاضي
¨ دكان ريا
¨ دو محضر
¨ دو همراز
¨ ديدن و ناديدن
¨ ديده و دل
¨ ديوانه و زنجير
¨ ذره
¨ ذره و خفاش
¨ راه دل
¨ رفوي وقت
¨ رنج نخست
¨ روباه نفس
¨ روح آزاد
¨ روح آزاده
¨ روش آفرينش
¨ زاهد خودبين
¨ سپيد و سياه
¨ سختي و سختيها
¨ سرنوشت
¨ سرود خاركن
¨ سرو سنگ
¨ سعي و عمل
¨ سفر اشك
¨ سيه روي
¨ شاهد و شمع
¨ شب
¨ شباويز
¨ شرط نيكنامي
¨ شكايت پيرزن
¨ شكسته
¨ شكنج روح
¨ شوق برابري
¨ صاعقه ي ما ، ستم اغنياست
¨ صاف و درد
¨ صيد پريشان
¨ طفل يتيم
¨ طوطي و شكر
¨ عشق حق
¨ عمر گل
¨ عهد خونين
¨ عيبجو
¨ غرور نيكبختان
¨ فرشته ي انس
¨ فرياد حسرت
¨ فريب آشتي
¨ فلسفه
¨ قائد تقدير
¨ قدر هستي
¨ قلب مجروح
¨ كارگاه حرير
¨ كاروان چمن
¨ كارهاي ما
¨ كرباس و الماس
¨ كعبه دل
¨ كودك آرزومند
¨ كوه و كاه
¨ كيفر بي هنر
¨ گذشته ي بي حاصل
¨ گرگ و سنگ
¨ گرگ و شبان
¨ گره گشاي
¨ گريه ي بي سود
¨ گفتار و كردار
¨ گل بي عيب
¨ گل پژمرده
¨ گل پنهان
¨ گل خودرو
¨ گل سرخ
¨ گل و خار
¨ گل و خاك
¨ گل و شبنم
¨ گله ي بيجا
¨ گنج ايمن
¨ گنج درويش
¨ گوهر اشك
¨ گوهر و سنگ
¨ لطف حق
¨ مادر دور انديش
¨ مرغ زيرك
¨ مست و هوشيار
¨ معمار نادان
¨ مناظره
¨ مور و مار
¨ نا آزموده
¨ نا اهل
¨ ناتوان
¨ نامه به نوشيروان
¨ نشان آزردگي
¨ نغمه خوشه چين
¨ نغمه رفوگر
¨ نغمه صبح
¨ نكته اي چند
¨ نكوهش بيجا
¨ نكوهش ي خبران
¨ نكوهش نكوهيده
¨ نوروز
¨ نهال آرزو
¨ نيكي دل
¨ هر چه بادا باد
¨ همنشين ناهموار
¨ ياد ياران
¨ قطعه
¨ اين قطعه را در تعزيت پدر بزرگوار خود سروده ام
¨ اين قطعه را براي سنگ مزار خودم سروده ام
¨ قطعه
¨ قطعه – مرد پندارند پروين را ، چه برخي ز اهل فضل
¨ قطعه
¨ بيت
¨ ابيات پراكنده
¨ زن در ايران
¨ جوجه نافرمان

گاه مي انديشم ، گاه سخن مي گويم و گاه هم سكوت مي كنم. از انديشيدن تا سخن گفتن حرفي نيست. از سخن گفتن تا سكوت كردن حرف بسيار است. در اين باور آنكه سخن را با گوش دل شنيد سخن سخني نغز و دلنشين می شود. اينبار نيز خواستم انديشه كنم ، سخن بگويم. خواستم سكوت كنم تا سكوت سخن را براي دل خود به تصوير بكشم. اي عزيز سفر كرده ، گر به آشيانه ام سفر كردي ، سكوتم را پاسخ ده...
تبادل لینک هوشمند
برای تبادل لینک ابتدا ما را با عنوان
شعر و ادب و عرفان و آدرس http://www.sheroadab-zt.loxblog.com لینک نمایید
سپس مشخصات لینک خود را در زیر نوشته . در صورت وجود لینک ما در سایت شما لینکتان به طور خودکار در سایت ما قرار میگیرد.
خبرنامه وب سایت:
آمار
وب سایت:
بازدید دیروز : 182
بازدید هفته : 392
بازدید ماه : 378
بازدید کل : 99708
تعداد مطالب : 1102
تعداد نظرات : 48
تعداد آنلاین : 1